Vannacht had ik een rare droom. Af en toe leek het wel een angstaanjagende nachtmerrie. Het ging over de aanloop naar gemeenteraadsverkiezingen van 26 juni 2030. Pas over vier jaar dus.
Carolus had zo`n droom, een droom over de toekomst. In die droom kijk ik uit op de bouwkranen van de Winkelsteeg. Die komen angstvallig dichtbij. De Weg door Jonkerbos wordt steeds drukker. De vrachtwagens met prefab bouwmaterialen staan vaak al urenlang in een file om hun spullen te kunnen lossen. Tot vlak achter het crematorium verrijst het ene flatgebouw na het andere. In de gemeenteraad worden er al plannetjes gesmeed om het crematorium en begraafplaats Jonkerbos te ruimen. Scheelt toch in de luchtvervuiling en op het terrein van de begraafplaats kan er nog een gigantische parkeergarage bijgebouwd worden. Het laatste stuk van De Weg door Jonkerbos richting Hatertseweg wordt hoe dan ook versmald. De rode gravel voor het fietspad ligt al klaar. Krijgt ook een nieuwe naam: Noël Vergunstpad.
Al die mensen die nu in de nieuwe Winkelsteeg wonen parkeren hun auto`s ver weg in de aangrenzende wijken. Die zijn totaal verstopt. De Winkelsteegers moeten wel, want ze hebben hun auto toch elke dag nodig om op het werk te komen. Niet iedereen kan of op de fiets of met het openbaar vervoer in Nijmegen aan de slag. De nieuwe parkeergarages in de Winkelsteeg zijn nu al te klein. Je bent alleen al een half uur bezig om erin of eruit te komen. En die auto blijft toch makkelijk voor de wekelijkse boodschappen in Kranenburg.
Door de onderwijsbezuinigingen komen er steeds minder studenten naar de universiteit en de HAN. De werkgelegenheid daar daalt drastisch. In het centrum houdt de ene na de andere middenstander het definitief voor gezien. Ondanks alle beloftes moet de eerste schop voor een parkeergarage onder de Wedren nog steeds de grond in.
In de meeste leegstaande winkelpanden zijn sjieke lunchrooms voor de happy few gekomen. Ouderwetse kroegen moet je met een vergrootglas zoeken.
De nieuwe bewoners wisten dat ze geen parkeerplaats voor de deur zouden krijgen, want groen heeft voorrang. Het enige groen wat er nu groeit is het onkruid tussen de stoeptegels. De veegwagentjes van de DAR kunnen er door alle hoogteverschillen niet bij. De met AI gemaakte verkoopplaatjes van de makelaars zien er toch mooier uit dan de dagelijkse realiteit.
Maar toch, al die nieuwbouwappartementen vliegen als zoete broodjes over de toonbank. Nijmegen is hard op weg om de grootste en groenste metropool van Oost Nederland te worden. Wie wil er nou niet wonen? Midden in het groen aan de eeuwig stromende Waal, aan de rand van de Groesbeekse bossen, de Hatertse vennen en de weidse vergezichten van de Ooypolder. De stad zelf wordt er langzamerhand ook iets groener op. De aangeplante boompjes in het centrum beginnen eindelijk wortel te schieten.

Nijmegen bruist van alle kanten. Op sportief gebied worden NEC, De Nijmegen Devils, de Waps, Vocassa, en NMHC jaar op jaar kampioen. De ene huldiging na de andere. De trappen van het stadhuis zijn al lang niet meer breed genoeg. Sport op alle fronten en voor iedereen. Als je niet meedoet aan de Zevenheuvelenloop hebben je vibes je aardig in de steek gelaten.
Op cultureel gebied kan het niet op. Cultureel Nijmegen bruist dag en nacht. De agenda van de Nachtburgemeester in ‘een stad die nooit meer slaapt’ is voller dan die van Bruls. Wanneer slaapt zo`n nachtburgermeester? Waar haalt hij zijn energie vandaan? Werkt hij wel of wordt hij van stadswege gesubsidieerd? Het barst inmiddels van nieuwe zwaar gesubsidieerde culturele broedplaatsen voor zogenaamde ‘makers’.
Nijmegen wordt over drie jaar in 2033 zelfs Culturele Hoofdstad van Europa. Hoera! Niet dat de begroting klopt. Heel wat `stakeholders` hebben hun financiële toezegging inmiddels teruggetrokken. Te duur, te veel onzekerheden.
Ik draai mij om in mijn slaap, droom lekker verder en belandt in een fase waar de nachtmerrie begint.
Ineens zit ik weer in de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen van 1926. Groen Links als absolute winnaar met 11 zetels, D66 met 7 zetels en de PvdA 4. Alhoewel PRO in Nijmegen niet als één partij meedoet mag je de zetels van GroenLinks en PvdA gerust bij elkaar optellen. De afstand tussen GroenLinks en D66 is in Nijmegen verwaarloosbaar. Samen 22 zetels in de gemeenteraad. De absolute meederheid, kat in het bakkie.
Esmah Lahlah timmert binnen de kortste keren een nieuw links college in elkaar.
De Stadspartij krijgt nog maar 6 zetels. Ze heeft er 12 verwacht. Ze is afgerekend op haar hang naar het pluche en de samenwerking met GroenLinks en D66 in het vorige college. Te weinig oog voor de noden van de gewone burger. De Stadspartij herpakte zich snel en voert nu geduchte oppositie. In de peilingen wordt zij de grootste. Zij verzet zich tegen de versmalling van de doorgaande wegen en het doorrekenen van miljoenen euro`s aan financiële tegenvallers via de OZB. Tegenover elke euro die er aan nieuwe culturele broedplaatsen wordt uitgegeven staat ook een euro voor de `volkscultuur`, het brede verenigingsleven. Denk aan, muziekgezelschappen, koren, carnavalsverenigingen en het behoud en uitbreiding van hobbyruimtes en wijkcentra.
Helaas is het nieuwe linkse bestuur er niet in geslaagd de verpaupering van wijken in Dukenburg en Lindenholt te stoppen. Die wijken willen weg uit de gemeente Nijmegen en zoeken aansluiting bij Wijchen of Beuningen waar ze meer van verwachten.
Dit jaar zit ook de ambtstermijn van burgemeester Bruls er op. Hij heeft nog niet aangegeven of hij voor de vierde keer wil gaan.
Esmah wilde al eerder burgemeester worden. Misschien nu in Nijmegen?
Ik schrik wakker en zie de datum op mijn horloge: 1 april.
Carolus
Meer columns lezen van Carolus? Lees hier zijn voorgaande column.
