Bij een nieuw jaar horen volgens veel mensen ook goede voornemens; dan weet je zeker dat je je jaar begint met teleurstellingen.
Desondanks heb ik een goed voornemen: het nieuws met optimistische blik bekijken.
Zo las ik dat het nieuwe kabinet, dat er nog niet is, ook al een eerste voornemen bekend heeft gemaakt: de bovengrens op de graaibeloning voor bankiers verdwijnt.
Voor de iets jongeren onder ons: zo’n 15 jaar geleden belandde het westen in een zogenaamde bankencrisis, vooral doordat bankiers nogal grensverleggend hadden gespeculeerd met geld dat ze niet hadden maar wel verwachtten te verdienen. Met miljarden aan belastinggeld zijn de Nederlandse banken toen overeind gehouden: too big to fall. Als ze dat over je zeggen weet je zeker dat je flink je eigen gang kunt gaan: de winst steek je in je eigen zak, het risico is voor ons allemaal.
En dan krijgen ze nu ook zomaar weer de ruimte voor een bonus zonder grenzen, omdat, zo gaat het verhaal, ze anders vertrekken naar het buitenland.
Wie wel eens langs de Zuidas van Amsterdam is gereden, ziet daar het ene na het andere glazen en marmeren paleis staan: bijna allemaal van financiële bedrijven en banken. Hoezo buitenland?
De bankiers laten zien dat ze het spel ragfijn kunnen spelen: ondanks alle miljarden verlies, ondanks de lelijkheid van de Zuidas, ondanks alle sluiproutes die ze hebben bedacht om miljarden buiten de fiscus te houden, gaat het nieuwe kabinet ze een bonus geven: goedkeuring van hun gedrag. Dat verdient wel een complimentje.
We zouden het bijna vergeten maar we hebben ook nog een regering. Ook dat steeds eenzamere, treurige clubje heeft nog een stevig besluit genomen, een van de eerste volgens mij: het sturen van een soldaat naar Groenland. Toen daar wat lacherig op werd gereageerd besloten ze stoer om dat aantal te verdubbelen. Respect.
Dat zal ze leren , die verdomde Yankees, moeten ze gedacht hebben.
Dat brengt me op Trump. Daar wordt toch alleen maar negatief over geschreven, maar ik kijk daar toch wat anders naar. Je moet zo’n man in het perspectief van eeuwen zetten. Zoals zijn plannen voor een balzaal aan het Witte Huis, of de Arc de Trump die hij wil bouwen. Maar wat is daar erg aan? Het paleis van Versailles en Sixtijnse kapel zijn ook niet gebouwd door GroenLinks-achtige democratische heersers. En daar genieten we nog steeds van.
Daar komt nog wat anders bij: het feit dat miljoenen Amerikanen voor een dementerende kleuter hebben gekozen, bewijst dat de Verenigde Staten als het gaat om inclusiviteit veel verder zijn dan wij.
Ik stel dan ook voor dat we de verzorgingstehuizen afstruinen om geschikte politici te vinden. Vooral Wilders kan er wel een paar gebruiken nu de bende van zeven zich heeft afgescheiden.
Een afscheiding die bewondering verdient overigens. Nee, niet om hun politieke ideeën. De leider van het clubje, Gideon Markuszower, heeft net zo’n hekel aan de islam als Wilders. Hij had het onder meer over “beesten” en “die achterlijke zandbaklanden in het Midden-Oosten; hij vond ook dat de toenmalige ministers voor tribunalen zouden moeten komen.
Maar dat doet er allemaal niet zo toe. Het gaat om de perfecte timing en de flexibiliteit van hun denken. Al vanaf het begin was duidelijk dat Wilders als een alleenheerser de PVV aanstuurt; maar waarom vinden ze het nu pas genoeg? In oktober zijn ze gekozen voor vier jaar, zodat ze verzekerd zijn van een fijn inkomen en zicht op wachtgeld. Daar kun je je ideeën wel een paar keer voor omdraaien en aanpassen.
Ook de reactie van Joost Eerdmans getuigde van erg veel souplesse in denken: hij voelde er niks voor om samen te werken met een stelletje overlopers. Eerdmans zelf is lid geweest van het CDA, Lijst Pim Fortuyn, EenNL, Leefbaar Capelle, Leefbaar Rotterdam, Forum voor Democratie en nu dus Ja21. En dat in 24 jaar. Dat is geen overlopen meer, maar een marathon.
Wat maar weer bewijst: er is geen mooier algemeen belang dan het eigen belang.
Lees hier de vorige Peinzel van Peter.
