'Misschien begint geluk wel ergens anders dan we denken. En misschien is dat goed nieuws' [Column] Evelien Gubbels – Zoektocht naar Chronisch Geluk (40)

September voelt voor veel mensen als een nieuw begin. De vakanties zijn voorbij, kinderen gaan weer naar school, sportclubs starten en agenda’s lopen langzaam weer vol. Misschien heb je jezelf zelfs voorgenomen om het na de zomer anders aan te pakken: meer bewegen, beter je grenzen bewaken, vaker afspreken of eindelijk weer eens iets doen waar je energie van krijgt.

Dat zijn hele mooie stappen, maar soms gaat het niet zo makkelijk als je zou willen. Want wat als je lichaam daar niet zomaar in meegaat vanwege een ziekte, je energie eigenlijk niet voldoende is, of je last hebt van psychische klachten?

Voor mensen kan zo’n periode extra confronterend zijn. Waar anderen na de zomer weer vol goede moed beginnen, kan jouw energie beperkt zijn. Misschien heb je pijn, moet je regelmatig afspraken afzeggen of weet je simpelweg niet hoe je je morgen zult voelen.

En dat kan best verdrietig zijn.

Als je leven anders loopt dan gepland

We koppelen geluk gemakkelijk aan omstandigheden. Gezond zijn. Energie hebben. Kunnen werken, sporten, reizen en spontaan iets afspreken. Een lichaam dat doet wat je wilt. Logisch ook. Want wie wordt er nu niet blij van een lichaam en hoofd dat meewerkt en een agenda waarin wat je wil ook mogelijk lijkt? Van lekker je to-do lijstje afwerken en leuke dingen doen?

Maar daarmee maken we geluk ook afhankelijk van dingen waar we niet altijd invloed op hebben.

En dat wordt ingewikkeld wanneer je gezondheid verandert. Want als geluk betekent dat je gezond moet zijn, genoeg energie moet hebben en moet kunnen wat je wilt, wanneer ben je dan nog gelukkig als dat niet meer vanzelfsprekend is?

Vaak stellen we de vraag: Wat maakt jou gelukkig?
Op zich een logische vraag. Maar misschien is er een vraag die wel veel waardevoller is, namelijk: Wat maakt mijn leven waardevol zoals het nu is?

Geluk hoeft niet groots te zijn

Een waardevol leven ziet er namelijk niet voor iedereen hetzelfde uit. Misschien was vrijheid voor jou vroeger een verre reis, een volle dag op pad of een lange wandeling. En betekent vrijheid nu dat je op dinsdagmiddag zonder schuldgevoel een boek kunt lezen.

Misschien haalde je vroeger veel voldoening uit je werk en zit die betekenis nu meer in een goed gesprek, je gezin, een vriendschap of iets creatiefs.

Soms geeft het leven je nu eenmaal uitdagingen en kun je niet meer doen wat je wilde. Dat betekent niet dat je genoegen neemt met minder.

Het betekent dat je opnieuw kijkt.

Naar wat je belangrijk vindt. Naar waar je energie aan wilt geven. Naar wat binnen je mogelijkheden past.

En soms betekent dat óók dat je eerst moet erkennen dat dingen veranderd zijn.

Dat bepaalde plannen niet meer vanzelfsprekend zijn. Dat je lichaam grenzen heeft gekregen. Dat sommige dingen waar je vroeger gelukkig van werd, nu niet meer kunnen.

Daar mag je verdriet om hebben.

Acceptatie betekent namelijk niet dat je alles leuk moet vinden. Het betekent ook niet dat je moet stoppen met hopen op verbetering.

Het betekent vooral dat je durft te kijken naar de werkelijkheid zoals die vandaag is. En vanuit daar opnieuw onderzoekt: wat kan er wél? En hoe kies ik ervoor om dít leven, op dit moment, met deze omstandigheden te leven?

Misschien is dat ook iets voor september

Eigenlijk is september voor iedereen een mooi moment om daar eens bij stil te staan.

We zijn geneigd om bij een nieuw seizoen meteen nieuwe doelen te bedenken. Meer sporten. Gezonder eten. Meer afspreken. Productiever worden.

Maar misschien is een andere vraag minstens zo interessant:

Wat wil ik eigenlijk meer voelen in mijn leven?

Rust? Verbondenheid? Vrijheid? Plezier? Avontuur? Betekenis?

En wat heb ik daarvoor nodig?

Misschien is dat een kleine verandering in je agenda. Misschien vaker nee zeggen. Misschien juist weer iets afspreken met die vriend die je al maanden niet hebt gezien. Of misschien is het simpelweg toestaan dat een rustige middag óók een goede middag kan zijn.

Wat ik met je heb hopen te onderzoeken vandaag is dat geluk niet hetzelfde is als een leven waarin alles goed gaat. Geluk kan ook bestaan naast verdriet, onzekerheid, pijn of beperkingen.

Misschien zit geluk daarom niet aan het einde van een lange weg, wanneer alles eindelijk weer is zoals het hoort.

Misschien zit het soms gewoon ergens onderweg.

Dus nu september weer begint, misschien niet alleen de vraag: wat wil ik allemaal gaan doen?

Maar ook: Wat wil ik belangrijk maken?

Want misschien begint een gelukkig leven niet met alles kunnen.

Misschien begint het met ontdekken wat voor jou de moeite waard is.

----------------------------

Evelien Gubbels is psycholoog en oprichter van Chronisch Geluk. In haar columns schrijft zij over psychologie, gezondheid en veerkracht. Vanuit haar praktijk begeleidt zij mensen met langdurige gezondheidsklachten naar meer regie en levenskwaliteit. Meer lezen?
Kijk op www.chronischgeluk.com of volg Chronisch Geluk op Facebook en Instagram..

Lees ook de vorige column van Evelien

---

Dit bericht delen: