[Column] LS 'Tussen groene dromen en metershoog onkruid'

‘DAR en `t is weer fris’. Terechte complimenten voor de DAR tijdens de Vierdaagseweek. Helaas heb ik al wekenlang geen veegwagentje meer in de wijk gezien en groeit het onkruid op verschillende kruispunten al zo hoog dat het onoverzichtelijk en gevaarlijk wordt. En dan heb ik het nog niet eens over de welig woekerende graspollen tussen de stoeptegels waarover je behoorlijk kunt struikelen. Als je dan op je snufferd ligt mag je gelukkig nog wel de bel- en herstellijn bellen. Dan worden in ieder geval de tegels weer recht gelegd.

Nee, da`s niet de schuld van de DAR maar van onze groene goeroes in de Nijmeegse gemeenteraad. De raad heeft onlangs een nieuw geniaal   groen onderhoudsplan aangenomen met maar liefst een besparing van 500.000 euro per jaar. Dit plan wordt door de marketingafdeling van de gemeente Nijmegen verkocht als een ode aan de natuur, maar is volgens oppositiepartijen als de Stadspartij Nijmegen en de VVD in werkelijkheid bedoeld als een pure bezuiniging. De logica daarachter is even simpel als briljant: hoe minder we doen, hoe minder het kost. Dus vertaalt het groenbeleid zich in de buitenwijken hoofdzakelijk in het stopzetten van het grasmaaien en onkruidverwijdering. ‘Ecologisch bermbeheer’, noemen onze beleidsmakers dat met een strak gezicht om het begrotingsgat te maskeren.

In de oorspronkelijk wijds opgezette stadswijken Dukenburg en Lindenholt betekent deze krentenwegerij in de praktijk dat elk gezellig speelveldje binnen drie weken verandert in een ondoordringbare jungle van distels, brandnetels, zwerfafval en - de absolute specialiteit van deze wijken - een hondenpoepveldje. Wie zijn hond uitlaat, heeft geen zakje meer nodig. De drollen verdwijnen immers direct in de kniehoog woekerende biodiversiteit. Kinderen die willen voetballen, moeten eerst een survivaluitrusting aanschaffen om de bal terug te vinden.
Of trottoirs voor wat minder mobiele mensen veranderen plotsklaps in groenstroken, waardoor deze mensen alleen op een drukke verkeersweg terecht kunnen.

Voor ons geliefde European Green Capital van enkele jaren geleden is er natuurlijk ook een nieuw plan. De stad moet veranderen in een soort weelderig regenwoud met een ecologische corridor waar de moderne stadsnomade tussen het biologische winkelen door kan mediteren onder een dicht bladerdek. Voor deze ecologische verbindingsweg tussen de Waalkade en Heumensoord trekt de coalitie komende vier jaar alleen al 4,5 miljoen euro uit om daarvoor nieuwe grond aan te kopen.

Prachtig, zoals dat er allemaal uitziet op de gelikte impressieplaatjes van onze beleidsmakers en ingehuurde ‘urban design’ architecten. Al het onkruid is daarop vakkundig weggeretoucheerd. Ik ben bang dat het blijft bij duur wensdenken over duurzame stippen op een wel heel verre horizon!

Ondertussen is men druk bezig met de herinrichting van ons centrum.
Er komt op Kelfkensbos, de Burchtstraat en in de overige centrumstraten heel wat design-groen bij, waar we voorlopig niet al te veel van zullen zien. Geduld is geboden. Dat groen heeft de tijd nodig om wortel te schieten en te groeien. Voordat alle impressieplaatjes zijn gerealiseerd zijn we dus jaren verder. Alleen onkruid groeit veel sneller!  Voorlopig blijft het Kelfkensbos eruitzien als een moderne versie van de Plaza de la Revolución in Havanna - let wel, de hoofdstad van Cuba en niet die aan de Waal - en heeft de Burchtstraat meer weg van een ongebruikte start- en landingsbaan op Schiphol.

Met de nieuwe bomenaanplant gaat het college voortvarend te werk. Niet alleen in het centrum maar ook in heel wat andere wijken. Hartstikke goed in onze versteende stad waar onvoldoende schaduwplekken zijn.
Steeds vaker wordt de Ginkgo Biloba, de Japanse Notenboom geplant, waaraan trouwens geen enkele noot groeit. Die boom wordt ook wel `de toekomstboom’ genoemd en is vooral bekend vanwege zijn markante goudgele herfstbladeren. Een botanisch hoogstandje, ware het niet dat de vrouwelijke exemplaren bij het vallen van hun herfstafval een penetrante geur verspreiden die het midden houdt tussen ranzige boter, rotte eieren en een slecht geventileerde rioolwaterzuivering. Terrasbezoekers genieten dan niet langer van hun biertje of wijntje in een verkoelende bries, maar knijpen massaal hun neus dicht omdat het glibberige, stinkende afval van de Ginkgo’s haar ‘aromatische’ dominantie opeist.

Maar zover is het nog lang niet! Of het een mannelijk of vrouwelijk exemplaar is valt helaas pas na zo`n jaar of twintig te zeggen. Ik kan me trouwens niet voorstellen dat ons inclusieve gemeentebestuur ooit zou kiezen voor alléén mannelijke Ginkgo-exemplaren om in de toekomst stankoverlast te voorkomen. Het blijft dus een gok. Maar wat is geen gok als het Nijmeegse infrastructurele keuzes betreft? We zijn er inmiddels aan gewend geraakt dat elke ingrijpende keuze hier minstens drie keer opnieuw moet.

Wist u trouwens dat de blaadjes van de Ginkgoboom een geneeskrachtige werking hebben en goed zijn voor het geheugen? Je kunt er zelfs thee van zetten. Misschien een verplicht drankje voor alle ‘bewoners’ van het stadhuis?
Die worden dan wat vaker herinnerd aan de basale zorgen van de Nijmeegse burgers: een veilige en schone binnenstad en woonwijken met voldoende bereikbare en betaalbare parkeerplaatsen, zonder financieel uitgeknepen te worden met alsmaar stijgende gemeentelijke lasten. Tegelijkertijd zien die burgers dat de zorgvuldig opgebouwde gemeentelijke spaarpot voor ‘moeilijke tijden en ravijnjaren’ wordt leeggegraaid. Menig Nijmegenaar voelt zich door al die groene beloftes wel heel ver het bos ingestuurd.

Maar ach, de Nijmeegse collegepartijen PRO en D66 - die zich met hun akkoord 'Groeien met lef!' in hun linkse, progressieve bubbel onaantastbaar wanen - vegen de concrete bewonerswensen met hetzelfde gemak van tafel als een hoopje verdorde herfstbladeren.

Herfstbladeren voor de composthoop. Ik hoop dat juist uit die compost eindelijk iets beters gaat groeien dan al dat Nimweegse onkruid.

Carolus

Meer columns lezen van Carolus? Lees hier zijn voorgaande column.

---

Dit bericht delen: