We kregen dit insprerende gedicht 'Vrijheid' binnen van Nijmegenaar Piter Arrian. Hij schrijft erbij: "Dit werk is ontstaan uit een diepgevoelde reflectie op vrijheid, stilte, en de onverzettelijke menselijke wil om te overleven. Het behandelt universele thema’s van hoop, verzet en menselijke waardigheid, en geeft een stem aan degenen die zwijgen en lijden, evenals aan het menselijk hart dat zich ondanks alles verheft.
Het gedicht is zorgvuldig opgebouwd met aandacht voor ritme, beeldspraak en klank, zodat het niet alleen gelezen maar ook gehoord en gevoeld kan worden. Ik hoop dat het de lezers kan raken, inspireren en uitnodigen tot reflectie over de tijdloze waarde van vrijheid en menselijke veerkracht."
Vrijheid
Mijn lichaam spreekt in bloed,
het land ligt stil,
woede en herinnering gloeien als vuur.
Elke cel kent de littekens,
elk woord dat niet werd gezegd,
elk hart slaapt onder de aarde,
elk gebroken hart huilt stil.
Moeders tellen hun dagen,
hun handen leeg,
hun rouw een rivier die brandt
tussen leven en dood.
Men leerde ons wachten.
Wachten werd gehoorzaamheid.
Maar wij ademen niet in stilte.
Ik hef niets,
geen vlag, geen stem.
Alleen deze weigering:
om te knielen,
om te zwijgen,
om te overleven.
Vrijheid ontwaakt
waar stilte durft te spreken,
waar het land ademt,
waar bloed van gisteren
grond wordt voor morgen.
Ik hef mijn stem,
ik breek het zwijgen,
ik eis het leven,
ik eis het land,
ik stap vooruit,
hier, nu, voor ons allen,
en niets houdt ons tegen.
